A kvartaði yfir viðbrögðum heilbrigðisráðuneytisins við aðfinnslum hans í tilefni stjórnsýslu Sjúkratrygginga Íslands í tengslum við andlát dóttur hans á sjúkrahúsi erlendis. Laut kvörtunin meðal annars að mögulegum bótagreiðslum, eftirliti með veitingu heilbrigðisþjónustu og upplýsingagjöf.
Varðandi bótagreiðslur tók umboðsmaður fram að eðlilegt væri að dómstólar leystu úr slíku álitamáli en varðandi mögulegan rétt til frekari greiðslna til A frá Sjúkratryggingum var tekið fram að afstaða stofnunarinnar og eftir atvikum úrskurðarnefndar velferðarmála til slíks lægi ekki fyrir. Væru því ekki forsendur til að sá hluti kvörtunarinnar yrði tekinn til frekari meðferðar.
Taldi umboðsmaður ekki tilefni til að gera athugasemd við þá afstöðu heilbrigðisráðuneytisins að Sjúkratryggingar hefðu ekki vanrækt skyldu við að aðstoða A í samskiptum við erlend eftirlitsstjórnvöld. Í bréfi ráðuneytisins var í því samhengi meðal annars vísað til þess að ábyrgð á stofnun og eftirfylgni slíkra mála liggi hjá viðkomandi einstaklingi, líkt og eigi við hérlendis þegar kvartað er til landlæknis.
Að síðustu tók umboðsmaður fram að kvörtun A hefði orðið tilefni til að senda heilbrigðisráðherra bréf þar sem óskað var almennra upplýsinga um veitingu leiðbeininga þegar heilbrigðisþjónusta er veitt utan landsteinanna að frumkvæði íslenskra heilbrigðisyfirvalda.
Umboðsmaður lauk málunum með bréfi 30. september 2026.