A kvartaði yfir ákvörðun X um að synja að hluta beiðni hans um afhendingu gagna.
Þar sem A hafði ekki borið synjunina undir úrskurðarnefnd um upplýsingamál var umboðsmanni ekki fært að taka kvörtunina til nánari athugunar að svo stöddu.
Umboðsmaður lauk málinu með bréfi 30. mars 2026.
Vísað er til kvörtunar þinnar 11. mars sl. sem meðal annars beinist að ákvörðun X um að synja að hluta beiðni þinni um afhendingu gagna. Af fyrirliggjandi gögnum verður ráðið að beiðni um afhendingu gagna lúti annars vegar að skýrslu sem unnin var í tilefni á rannsókn á ætluðu einelti í þinn garð í starfi þínu hjá X og hins vegar að tilteknum tölvupóstsamskiptum. Í tölvupósti X til þín 6. mars 2026 kemur fram að stofnunin hafi fallist á að veita þér aðgang að skýrslunni á grundvelli 1. mgr. 14. gr. upplýsingalaga nr. 140/2012, þó þannig að afmáðar væru tilteknar upplýsingar sem rétt þætti að færu leynt og vörðuðu einkamálaefni annarra samkvæmt 9. gr., sbr. 3. mgr. 14. gr. upplýsingalaga. Um þetta var meðal annars vísað til tilkynningar þessa efnis til þín í tölvupósti 11. febrúar 2026. Var þér boðið að koma á skrifstofu stofnunarinnar og kynna þér skýrsluna. Þá féllst stofnunin á að afhenda tölvupóstsamskiptin, þó þannig að afmáðar væru tilteknar upplýsingar sem rétt þætti að færu leynt og vörðuðu einkamálaefni annarra.
Af framangreindu er ljóst að fyrir liggur ákvörðun X um synjun að hluta á afhendingu á gögnum á grundvelli upplýsingalaga í tilefni af beiðni þinni. Samkvæmt 1. mgr. 20. gr. upplýsingalaga er heimilt að bera undir úrskurðarnefnd um upplýsingamál synjun á beiðni um aðgang að gögnum samkvæmt lögunum, eða synjun stjórnvalds á beiðni um að afhenda gögn á því formi sem óskað er. Mál samkvæmt 1. mgr. 20. gr. skal borið skriflega undir úrskurðarnefndina innan 30 daga frá því að þeim sem fór fram á aðgang að gögnum var tilkynnt um ákvörðun, sbr. 22. gr. laganna.
Ástæða þess að framangreint er rakið er sú að í 3. mgr. 6. gr. laga nr. 85/1997, um umboðsmanns Alþingis, segir að megi skjóta máli til æðra stjórnvalds sé ekki unnt að kvarta til umboðsmanns fyrr en æðra stjórnvald hefur fellt úrskurð sinn í málinu. Að baki þessu ákvæði býr það sjónarmið að stjórnvöld skulu fyrst fá tækifæri til að leiðrétta ákvarðanir, sem hugsanlega eru rangar, áður en leitað er til aðila utan stjórnkerfis þeirra eins og umboðsmanns Alþingis. Af kvörtun þinni verður ekki ráðið að þú hafir leitað til úrskurðarnefndarinnar.
Þar sem ekki verður ráðið af gögnum með kvörtuninni hvort X hafi leiðbeint um kæruheimild og kærufrest í tölvupóstum til þín 11. febrúar og 6. mars 2026 bendi ég á að í 1. mgr. 28. gr. stjórnsýslulaga nr. 37/1993 er fjallað um þau tilvik þegar kæra berst að liðnum kærufresti. Þar er mælt fyrir um að vísa skuli kæru frá, hafi hún borist að liðnum kærufresti, nema afsakanlegt verði talið að kæran hafi ekki borist fyrr, sbr. 1. tölul. 1. mgr., eða veigamiklar ástæður mæli með því að kæran verði tekin til meðferðar, sbr. 2. tölulið sömu málsgreinar. Í athugasemdum við 28. gr. í frumvarpi því er varð að lögum nr. 37/1993 segir að dæmi um tilvik sem falli undir 1. tölulið sé þegar lægra sett stjórnvald hefur vanrækt að veita leiðbeiningar um kæruheimild samkvæmt 20. gr. eða veittar eru rangar eða ófullnægjandi upplýsingar. Ég tek þó fram að með þessari ábendingu hef ég enga afstöðu tekið til þess hvaða meðferð og afgreiðslu kæra sem beint yrði til úrskurðarnefndarinnar ætti að hljóta.
Með hliðsjón af því sem áður er rakið er mér ekki fært að taka kvörtunina til nánari athugunar að svo stöddu. Ef þú ákveður að bera málið undir úrskurðarnefnd um upplýsingamál getur þú leitað til mín á ný þegar niðurstaða hennar liggur fyrir ef þú ert ósáttur við hana. Með vísan til 1. mgr. 10. gr. laga nr. 85/1997 lýk ég hér með umfjöllun minni um mál þitt.